czyli
FESTIWAL ŚWIATŁA NAD NASZYMI GŁOWAMI
Zadzieramy głowę do góry niemal codziennie. Raz wita nas błękit tak czysty, że aż nierealny, innym razem wieczorne niebo płonie czerwienią i złotem. Czy to tylko magia natury? A może kosmiczne laboratorium, w którym główną rolę gra światło?
WIDZĘ:
Widzę białe światło słoneczne, które dociera do naszej planety. Ale uwaga – to światło wcale nie jest białe! To tak naprawdę mieszanka wszystkich kolorów tęczy: od fioletu, przez niebieski i zielony, aż po czerwień. Każdy z tych kolorów porusza się jako fala o innej długości.
CZUJĘ:
Czuję zachwyt, gdy uświadamiam sobie, że nasza atmosfera działa jak wielki pryzmat i filtr jednocześnie. Powietrze, którym oddychamy, jest pełne cząsteczek gazu. To one są „przeszkodami”, o które rozbija się światło Słońca.
WIEM:
Dziś nauka tłumaczy to zjawiskiem zwanym rozpraszaniem Rayleigha.
Dlaczego błękit?
Kiedy Słońce jest wysoko, niebieskie światło (które ma krótkie, szybkie fale) uderza w cząsteczki azotu i tlenu, a potem „rozpryskuje się” na wszystkie strony. To dlatego całe niebo wydaje nam się niebieskie – ten kolor po prostu najskuteczniej odbija się od powietrza.
Dlaczego czerwień wieczorem?
Podczas zachodu Słońce jest nisko nad horyzontem. Światło musi przebyć znacznie dłuższą drogę przez atmosferę, by dotrzeć do naszych oczu. Po drodze błękit i zieleń zostają całkowicie rozproszone, a „do mety” docierają tylko najdłuższe fale – czerwone i pomarańczowe. To one malują nam wtedy niebo na ogniste kolory.
POSZUKUJĘ:
Szukam w tym wszystkim głębszego sensu. To fascynujące, że ta sama fizyka odpowiada za spokój błękitnego poranka i nostalgię purpurowego wieczoru. To przypomina mi, że perspektywa zmienia wszystko – ten sam promień słońca może wyglądać zupełnie inaczej, zależnie od tego, pod jakim kątem na niego patrzymy.
A Wy?
Lubicie te momenty, gdy niebo „płonie” przed snem? Czy teraz, znając fizykę tego zjawiska, zachód słońca stracił dla Was odrobinę magii, czy wręcz przeciwnie – stał się jeszcze bardziej niesamowity?
<><><><><>
Moja Flotylla – wybierz swój pokład:
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania, modlitwa i rozmowy z Archaniołami.
🎨 Oko na obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, filozofia i niekonwencjonalne spojrzenie na płótno. link tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „samotny biały żagiel”, czyli rymowana kraina dla dzieci i tych, którzy z bajek nigdy nie wyrośli. tutaj link
i oczywiście ten blog, zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki na którym się znajdujesz w tej chwili, tj. "Widzę, Czuję, Wiem i poszukuję" link tutaj
Ja często jadę do pracy o nieludzkich porach. I niekiedy niebo, które wstaje jest fenomenalne.
OdpowiedzUsuńClaudio, to prawda! Natura ma niesamowity sposób na wynagradzanie nam wczesnych pobudek. Może te fenomenalne kolory to właśnie taki sygnał od wszechświata, że warto było wstać? Skoro Twoje drogi prowadzą aż do Chin, tym bardziej miło mi, że zatrzymałaś się na chwilę pod naszym wspólnym niebem!
Usuń