![]() |
| art by Jacek Yerka |
Wyobraźnia jest dziedziną leżąca miedzy inteligencją a sferą irracjonalną człowieka, uczestniczącą zarówno w operacjach inteligentnych czy intelektualnych, jak również penetrującą dziedziny emocji, popędów, lęków - tak twierdzi w książce "Sprawy Ludzkie" autor tego zbioru esejów - Jan Szczepański ( socjolog, ur. 1914, zm. 2004)
Autor rozpoczął te rozważania od pochwały wyobraźni, stanowiąc tym wstęp do 16.stronicowego eseju zatytułowanego "Wyobraźnia"
" Mniejsza o to, co o wyobraźni piszą encyklopedie, podręczniki i monograficzne studia psychologiczne.
Chcę tutaj mówić o wyobraźni, jak o swoim oknie na świat ludzki, jak o swoim "organie", którym dysponuję, aby wejrzeć w te ludzkie sprawy, których nie mogę zobaczyć, usłyszeć, dotknąć - słowem, opisać w języku opisującym rzeczy. Wyobraźnia jest zdolnością najbardziej ludzką i nie waham się przypisać jej większą rolę niż intelektowi tworzącemu naukę i technikę.. Jeśli bowiem ten intelekt pozbawiony jest wsparcia wyobraźni, jeżeli brak mu zdolności wyobrażenia sobie sytuacji dotychczas nie spotykanej, wtedy intelekt pozbawiony jest siły twórczej. Wyobraźnia pozwala wyjść człowiekowi poza ustalone schematy, poza systemy, wniknąć w światy nieznane i narzucić im porządek ludzkich kategorii.
Sztuka jest jej dzieckiem, a przecież sztuka jest realizacją twórczej siły człowieka.
W nauce wyobraźnia jest strażą przednia torującą drogi, odkrywającą nowe tereny, które dopiero potem, gdy zostaną rozpoznane, zostaną opanowane siecią pojęć, twierdzeń, teorii.
Jest także oknem na mój świat zewnętrzny.
W codziennej praktyce zawodowej, współżyciu zbiorowym, w rozwiązywaniu sytuacji praktycznych - jest przygotowaniem symulacyjnym przyszłych sytuacji i podstawą opracowania strategicznych i taktycznych alternatyw.
Od sprawności i siły wyobraźni zależy powodzenie każdego praktyka.
Cóż można więcej powiedzieć dla pochwały wyobraźni?
Nic więcej - ale można się zastanowić, czym ona jest i jak sobie radzić (...)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz